Διάγνωση του φαινομένου της σύγχρονης αθεΐας

Δεν έχω πρόθεση να μπλέξω τον καλό αναγνώστη με θεολογικούς, φιλοσοφικούς και επιστημονικούς ορισμούς, ούτε να αναφερθώ στις αθειστικές φιλοσοφικές σχολές της ευρωπαικής διανόησης των Φώυερμπαχ, Μαρξ, Φρόυντ, Νίτσε, κτλ., επειδή η αθεία που συναντούμε στις μέρες μας, κατά το πλείστον, στο περιβάλλον μας, δεν είναι αυτής της μορφής.

Θα σας απασχολήσω με το πρόβλημα της αθεΐας  όπως το έζησα στο χώρο της παιδείας και της κοινωνίας που κινούμαι. Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι μονάχα αυτά που μαθαίνει κάποιος εμπειρικά έχουν κάποια αξία και όχι κάποιες θεωρίες που ανακαλύπτει τις ώρες της μελέτης ή της περισυλλογής του. Όχι ότι η μελέτη ή η περισυλλογή δεν βοηθούν. Η πρώτη έχει τεράστια σημασία επειδή κωδικοποιεί τις εμπειρίες της συνολικής σοφίας των ανθρώπων και καταγράφει τις υψηλής εμβέλειας συλλήψεις των ιδιαίτερα προικισμένων ανθρώπων. Όσο για την περισυλλογή είναι κεφαλαιώδους σημασίας διότι στρέφει τον άνθρωπο προς τον εαυτό του για να αξιολογήσει τις εμπειρίες της εξωτερικής του περιπλάνησης.

Η γνώμη μεγάλων επιστημόνων για το Θεό και το σύμπαν

Φρεντ Χόϋλ (Βρετανός αστροφυσικός):  «Μια ερμηνεία των δεδομένων βάσει κοινής λογικής, υποδηλώνει πως κάποια υπέρ-διάνοια έχει παίξει με την φυσική, καθώς και την χημεία και την βιολογία, και πως δεν υφίστανται τυφλές δυνάμεις στην φύση που να είναι αξιόλογες. Οι αριθμοί που προκύπτουν από τον υπολογισμό των δεδομένων, μου φαίνονται τόσο συγκλονιστικοί, ώστε να τοποθετούν αυτό το ενδεχόμενο σχεδόν εκτός έρευνας.» (2)

Τζωρτζ Έλλις (Βρετανός αστροφυσικός): «Παρατηρούνται εκπληκτικοί μικρο-συντονισμοί στους νόμους, οι οποίοι κάνουν δυνατή αυτή την πολυπλοκότητα. Η συνειδητοποίηση της πολυπλοκότητας των όσων πραγματοποιούνται, καθιστούν αδύνατον να μην χρησιμοποιηθεί η λέξη «θαύμα», χωρίς να παίρνουμε κάποια θέση ως προς το οντολογικό κύρος της λέξεως αυτής.» (3)

Πωλ Ντέϊβης (Βρετανός αστροφυσικός): «Για μένα, υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι κάτι συμβαίνει πίσω απ'  όλα αυτά ... Μοιάζει σαν κάποιος να έχει ρυθμίσει λεπτομερώς τους αριθμούς της φύσης, προκειμένου να συνθέσει το Σύμπαν ... Η εντύπωση (ύπαρξης) σχεδιασμού είναι συντριπτική.» (4)

Πωλ Ντέϊβηζ: «Οι νόμοι [της φυσικής] ... μοιάζουν να είναι προϊόν ενός εξαιρετικά ευφυούς σχεδίου... Το Σύμπαν πρέπει να έχει κάποιο σκοπό.» (5)

Αλαν Σάντετζ (βραβείο αστρονομίας Crawford): «Το βρίσκω πολύ απίθανο μια τέτοια τάξη να προήλθε από το χάος. Πρέπει να υπάρχει κάποια οργανωτική αρχή. Για μένα, ο Θεός είναι μυστήριο, αλλά είναι και η εξήγηση του θαύματος τής ύπαρξης  του γιατί υπάρχει κάτι αντί για τίποτε» (6)

Η δύναμη της πίστης και η αδυναμία της απιστίας

Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νους κι’ ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα η ν’ αποκτήσουν κτήματα κι’ άλλα πλούτη, για να τα ‘χουνε στην ανάγκη τους.

Και καλά για εκείνους που δεν πιστεύουν στον Θεό, και κρεμούνε την ελπίδα τους στα χρήματα και στ’ άλλα πλούτη. Άλλα τι να πει κανένας για εκείνους που λέγονται χριστιανοί, που πάνε στην εκκλησία και παρακαλούνε τον Θεό να τους βοηθήσει στη ζωή και που λένε πώς έχουνε την ελπίδα τους στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κι’ από την άλλη μεριά είναι φιλάργυροι, δεν δίνουνε τίποτα στ’ αδέλφια τους, τους φτωχούς, κι’ ολοένα μαζεύουνε χρήματα και πλούτη; Στη ζωή μου είδα πώς οι τέτοιοι λεγόμενοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι, κι’ απορεί κανένας πώς μπορούνε να συμβιβάσουν μία ζωή συμφεροντολογική, με τα λόγια του Χριστού, που λέει και ξαναλέει: «Μη φροντίζετε για το τι θα φάτε και για το τι θα πιείτε και για το τι θα ντυθείτε. Κοιτάξετε τα πουλιά, μήτε κοπιάζουν, μήτε μαζεύουν, κι’ όμως ο Πατέρας τους ο ουράνιος τα θρέφει. Κοιτάξετε με πόση μεγαλοπρέπεια είναι ντυμένα τα αγριολούλουδα, που κι’ ο ίδιος ο Σολομώντας δεν στολίσθηκε σαν αυτά τα τιποτένια λουλούδια. Λοιπόν, αν για το χορτάρι του χωραφιού, που σήμερα λουλουδίζει κι’ αύριο το καίγουνε στον φούρνο, φροντίζει ο Πατέρας σας που είναι στον ουρανό, ποσό περισσότερο θα φροντίσει για σάς, ολιγόπιστοι;».

H επιστήμη φωτίζει το μεγαλείο του Θεού

Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Επιστήμονες του εικοστού αιώνα, ο κ. Λουκάς Χριστοφόρου,  με βαθιά πίστη στο Θεό γίνεται τρανό παράδειγμα συμβίωσης πίστης - θρησκείας. Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται, απο έναν κορυφαίο διεθνώς, επιστήμονα, ότι η πίστη είναι πέρα από την επιστήμη και ότι η επιστήμη μπορεί να πορευτεί και αυτή με την πίστη.

Η πτώσις του Κομμουνιστικού αθεϊσμού

Μια εικοσαετία ἀπό τότε. 1990–2010. Ὁ μέγας θρίαμβος τοῦ Χριστιανισμοῦ: Ἡ πτῶσις τοῦ ἀθεϊστικοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος. Τό γεγονός, τό ὁποῖον συνεκλόνισε τόν κόσμον. Οἱ δικτάτορες ἔπεσαν. Οἱ Ναβουχοδονόσορες, οἱ Νέρωνες, οἱ Δέκιοι καί οἱ Διοκλητιανοί συνετρίβησαν. Τά στρατόπεδα Γκουλάγκ, αἱ φυλακαὶ καί αἱ ψυχιατρικαὶ κλινικαὶ τῆς κολάσεως τῶν βασανιστηρίων, ἔκλεισαν. Αἱ συλλήψεις ἐσταμάτησαν.

Οἱ ἱεροί χριστιανικοί ναοί ἄνοιξαν εἰς ὁλόκληρον τήν χώραν καί εἰς ὅλας τάς ὁμοιοπαθεῖς χώρας. Αἱ ἱεραί Μοναί, καί αὐταί ἀποκτοῦν τήν ἀναγέννησίν των.

Οἱ κώδωνες τῶν Ἱερῶν Ναῶν, οἱ ὁποῖοι ἐσίγησαν ἐπί 72 ἔτη, ἠχοῦν καί πάλιν χαρμοσύνως. Αἱ Ἐκκλησιαστικαί καί Θεολογικαί Σχολαί –προσφάτως καί εἰς τήν Δημοτικήν καί Μέσην ἐκπαίδευσιν– ἐπαναρχίζουν τήν Χριστιανικήν Κατήχησιν.

Στέργιος Σάκκος, Κυριακή Β΄ Νηστειών - Αθεϊα η σιωπή για την πίστη

Ἀθεΐα ἡ σιωπή γιά τήν πίστη.

Ἡ  σιγή, λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, σέ θέματα πίστεως εἶναι τρίτο εἶδος ἀθεΐας μετά ἀπό τήν ἄρνηση τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀπόρριψη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σ᾿ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς.

Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τούς «ἁπλούς χριστιανούς».

Νεωτερική αθεΐα. Ουδέν νεώτερον, παρεκτός προπαγανδιστικός θόρυβος

Μέσα στον καταιγισμό της βιβλιοπαραγωγής που στοχεύει στην εμπορικότητα, κυρίαρχη θέση κατέχουν τα μοντέρνα αθεϊστικά βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Σχετικό δημοσίευμα στον ημερήσιο τύπο παρουσιάζει συνέντευξη ενός νέου διάσημου Αμερικανού άθεου, ο όποιος προσπαθεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο των άθεων συγγραφέων στην Αμερική: «Νομίζω ότι η αυξανόμενη αλαζονεία της θρησκευτικής δεξιάς στις ΗΠΑ, n οποία φαινόταν να βαδίζει προς τη θεοκρατία, ξεσήκωσε αρκετούς από εμάς, οπότε βάλαμε στην άκρη την - κατά κανόνα - ευγενική σιωπή μας και αποφασίσαμε να τραβήξουμε την προσοχή του κόσμου πάνω στο πόσο πολλοί μή πιστοί υπάρχουν. Και όλο αυτό φαίνεται να λειτουργεί πολύ καλά. Εμείς που δεν έχουμε κάποια θρησκεία είμαστε n ταχύτερα αναπτυσσόμενη κατηγορία, ταχύτερα και από τούς Μορμόνους και τους Μουσουλμάνους, οι οποιοι είναι τα μόνα γκρουπ που αυξάνονται στις μέρες μας - κυρίως λόγω αυξημένου ρυθμού γεννήσεων - και όχι προσηλυτισμού».

Η άποψη αυτή εκφράζει, νομίζουμε, το νεότερο χαρακτηριστικό που προσέλαβε n μοντέρνα αθεΐα, δηλαδή την έντονη προβολή των ιδεών της και της ποσοτικής της αύξησης. Η σύγχρονη αθεϊστική διανόηση, αξιοποιώντας τη δύναμη των μέσων ενημέρωσης και εισχωρώντας εν πολλοίς σε καίριες θέσεις του χώρου, εκμεταλλεύεται τη μέθοδο μαζοποίησης με την επιβολή της ποσοστιαίας υπεροχής και την πρόκληση της διαφήμισης.

Έτσι από την άλλη μεριά του Ατλαντικού ή αποχριοτιανισμένη Ευρώπη διαφημίζει την αθεΐα ως ψυχοθεραπευτική μέθοδο για τήν υπέρβαση του άγχους της μεταθανάτιας ζωής! Κι ενώ τρέχει n αθεϊστική διαφήμιση στους δρόμους της Αγγλίας, στη Γερμανία η Παπική Ακαδημία του Freiburg διοργάνωσε ημερίδα με θέμα: «Ασθένεια και Πνευματικότητα», όπου υποστηρίχτηκε από εκπροσώπους της ιατρικής και της θεολογίας ότι n πίστη και η θρησκευτικότητα ενεργούν θετικά στη σωματική υγεία του άνθρωπου  για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Επιστήμη και θρησκεία

Νικόλαος Κοπέρνικος

«Όταν εξετάζουμε τη σύγχρονη επιστήμη όπως αυτή δημιουργήθηκε από επιστήμονες σαν τον Λαμάρκ και τον Δαρβίνο, βλέπουμε την αντίθεση και θα έλεγα την απόλυτη ασυμφωνία που υπάρχει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας σε θέματα που αφορούν τα βασικότερα προβλήματα της ύπαρξης και της γνώσης. Γι' αυτό, νους φωτισμένος και λογικός δεν μπορεί να δέχεται ταυτόχρονα και το ένα και το άλλο και πρέπει να επιλέξει μεταξύ θρησκείας και επιστήμης».

Τα λόγια αυτά τα έγραψε 65 χρόνια πριν ένας γνωστός Γερμανός ζωολόγος, θερμός οπαδός του Δαρβίνου, ο Γέκκελ στο βιβλίο του «Τα μυστικά του κόσμου» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και όπως φαινόταν απέδειξε ότι η πίστη είναι ένας παραλογισμός. Λέει, λοιπόν, ο Γέκκελ ότι κάθε άνθρωπος με φωτισμένη διάνοια πρέπει να διαλέξει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και να ακολουθήσει είτε το ένα είτε το άλλο. Και θεωρεί απαραίτητο να αρνηθούν αυτοί οι άνθρωποι την θρησκεία διότι ένας άνθρωπος λογικός δεν μπορεί να αρνηθεί την επιστήμη.

Πραγματικά αυτό είναι απαραίτητο; Όχι, καθόλου, διότι γνωρίζουμε ότι πολλοί και μεγάλοι επιστήμονες ήταν ταυτόχρονα και πολύ πιστοί άνθρωποι. Τέτοιος ήταν για παράδειγμα ο Πολωνός αστρονόμος Κοπέρνικος που έθεσε το θεμέλιο όλης της σύγχρονης αστρονομίας. Ο Κοπέρνικος δεν ήταν μόνο πιστός αλλά ήταν και κληρικός. Ένας άλλος μεγάλος επιστήμονας, ο Νεύτων, πάντα όταν έλεγε τη λέξη Θεός έβγαζε το καπέλο του. Ήταν πολύ πιστός άνθρωπος. Ένας μεγάλος βακτηριολόγος της εποχής μας και σχεδόν σύγχρονός μας, ο Παστέρ, που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης βακτηριολογίας, όλα τα επιστημονικά του έργα άρχιζε με τη θερμή προσευχή στον Θεό. Πριν 10 χρόνια άφησε αυτή τη ζωή ένας μεγάλος επιστήμονας και συμπατριώτης μας, ο φυσιολόγος Παύλοβ, που ήταν δημιουργός της καινούριας φυσιολογίας του εγκεφάλου. Ήταν και αυτός πολύ πιστός άνθρωπος. Θα τολμούσε, λοιπόν, ο Γέκκελ να πει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν φωτισμένη διάνοια επειδή πιστεύουν στον Θεό;

Το τέλος ενός άθεου

Ορισμένες φορές, είμαστε βιαστικοί στην κρίση μας για τους άλλους. Θεωρούμε πως εύκολα μπορούμε να κατηγοριοποιούμε ανθρώπους, και να αποφασίζουμε ποιος σώζεται και ποιος όχι. Όμως η κρίση του Θεού είναι πολύ διαφορετική από την δική μας.

Ερώτηση από το ακροατήριο: «Είναι αλήθεια ότι ο Ραφαηλίδης πέθανε μετανοημένος;»

Η απάντηση του π. Γ.Δ. Μεταλληνού:

Μακάρι να πεθάνω κι εγώ έτσι! Εδώ, τώρα, θα απαντηθεί το «Πού βρίσκεται ο Χριστιανισμός;» του πρώτου ερωτήματος.

Το πού φθάνει ο κάθε άνθρωπος ο Θεός το ξέρει. Γι’ αυτό, όταν κοιμηθεί ο άνθρωπος, από τα λείψανα αναγνωρίζουμε τη κατάστασή του. Τον Κωλέττη τον ξέθαψαν και βρομούσε τόσο πολύ που έπεφτε λιπόθυμος ο κόσμος. Ήταν τυμπανιαίος δε - κι όχι λείψανο που ευωδιάζει - κι απομακρύνονταν όλοι από τη βρόμα. Και φέρανε τον μητροπολίτη Αθηνών, ο οποίος διάβασε ευχή στο λείψανο - ο μητροπολίτης πήγε να πάθει συγκοπή! - κι αμέσως διαλύεται το λείψανο.

Τώρα θα σας πώ και για τον Ραφαηλίδη. Εγώ ξέρω ότι ζήτησε να κηδευτεί. Του έστειλα τον μητροπολίτη Ναυπάκτου και διόμιση - τρείς ώρες μιλούσαν σαν εξομολόγηση και από ‘κεί και πέρα ο Θεός ξέρει τι έγινε. Διότι εκεί που έζησε αυτός είναι πολύ δύσκολο να κάνεις μετάνοια εντυπωσιακή. Δεν ξέρουμε κατά πόσο οι εντυπωσιακές μετάνοιες είναι πραγματικές μετάνοιες και κατά πόσον είναι φιγούρα και επιφάνεια. Γι’ αυτό, μη λέμε ποτέ «Είπε ο Μεταλληνός, πώς πέθανε ο Ραφαηλίδης». Μ’ εμάς τί θα γίνει, όταν έλθει η ώρα μας; Πώς θα φύγουμε από το κόσμο; «Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά», σε κάθε ακολουθία λέμε δέκα φορές αυτό το πράγμα -και παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο

Αθεϊσμός: ασέβεια ή εγωϊσμός;

Στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας ἔχουμε τήν ἀληθινή θρησκεία, τίς ψεύτικες θρησκεῖες, τόν ἀγνωστικισμό καί τόν ἀθεϊσμό.

Ἡ ἀληθινή θρησκεία εἶναι ἡ ἐξ ἀποκαλύψεως θρησκεία. Ἡ θρησκεία τήν ὁποία ἀπεκάλυψε στούς ἀνθρώπους ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ξεκινᾶ μέ τήν Παλαιά Διαθήκη καί τελειώνεται μέ τήν Καινή Διαθήκη, μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Ὑπῆρξαν πολλές ἄλλες θρησκεῖες, χωρίς ὅμως νά κατέχουν ὅλη τήν ἀλήθεια. Τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια. Ὑπῆρχε καί ὑπάρχει ὁ ἀγνωστικισμός. Οἱ ἀγνωστικιστές ὑποστηρίζουν, ὅτι δέν γνωρίζουν ἄν ὑπάρχει ἤ ἄν δέν ὑπάρχει Θεός.

Πάντοτε ὑπῆρχε καί ὁ ἀθεϊσμός, ἀλλά τελευταίως ἐνεργεῖ μέ τέτοιους τρόπους πού διερωτᾶται κανείς ἐάν ὁ ἀθεϊσμός εἶναι ἀσέβεια ἤ εἶναι ἐγωϊσμός.

Αὐτές τίς ἡμέρες μεγάλη συζήτηση γίνεται γιά τήν διαφήμιση τήν ὁποία ἔχουν βάλει παντοῦ οἱ ἀθεϊστές. Προφανῶς δέν ὑπάρχει Θεός, γλεντεῖστε τήν ζωή σας.Probably there is no God, enjoy your life. Αὐτό τό προφανῶς πού λέγουν οἱ ἀθεϊστές τί σημαίνει; Σημαίνει ὅτι δέν εἶναι βέβαιοι καί συνεπῶς θά ἔπρεπε νά καταταγοῦν στήν τάξη τῶν ἀγνωστικιστῶν. Θυμίζουν τόν τραγουδιστή ἐκεῖνο πού διεκήρυττε, ὅτι εἶναι ἀθεϊστής καί δέν πιστεύει στό Θεό, ἀλλά βάπτισε τά παιδιά του. Ὅταν τόν ἐρώτησαν καί τοῦ εἶπαν, ἀφοῦ εἶσαι ἀθεϊστής, γιατί βάπτισες τά παιδιά σου, ἡ ἀπάντησή του ἦταν: Mά ἄν ὑπάρχει Θεός; Αὐτό δέν τά λέγει ὅλα;

Μια σύγχρονη άποψη για την ψυχολογία του άθεου;

Κορναράκης 'Ιωάννης (Όμότιμος Καθηγητής Ποιμαντικής Ψυχολογίας και Εξομολογητικής Πανεπιστημίου Αθηνών)

Η άρνηση της υπάρξεως του Θεού είναι μια κοσμοθεωρητική τοποθέτηση πολύ γνωστή. Πολλοί άνθρωποι έχουν, όπως νομίζουν, μια κατασταλαγμένη αντίληψη περί του κόσμου και της ανθρωπίνης υπάρξεως που κεντρικό χαρακτηριστικό της έχει την απόρριψη της ιδέας, ότι υπάρχει ένα ον η μία λογική δύναμη ασυγκρίτως ανώτερη από τον άνθρωπο. Ο αθεϊσμός, όπως είναι γνωστό, έχει μια πολύ παλιά ιστορία, τόσο παλιά όσο σχεδόν και η ιστορία του κόσμου. Και είναι γεγονός ότι η πνευματική γενικά ατμόσφαιρα κάθε εποχής παίζει το ρόλο της στη κάμψη η την ύψωση του δείκτου του βαθμού της αθεΐας. Τα θρησκευτικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά και άλλα ιδεολογικά συστήματα και κινήματα κάθε εποχής επηρεάζουν αναλόγως τους ανθρώπους και αυξάνουν η μειώνουν τον αριθμό των αθέων. Λ.χ. η εποχή μας με δύο από τα πολλά χαρακτηριστικά της, δηλ. την αλματώδη τεχνολογική ανάπτυξη και την εξωστρέφεια, ευνοεί αθεϊστικάς αντιλήψεις, όπου υπάρχουν βέβαια προδιαθέσεις οφειλόμεναι και εις άλλους λόγους.

Τα στάδια του Αθεϊσμου

Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός 

Κάθε γεγονός και κάθε πνευματική κατάσταση έχει στάδια. Σταδιακά αναπτύσσεται ο άνθρωπος και σταδιακά μπορεί να ζήσει διάφορες καταστάσεις. Στάδια μπορεί να διακρίνει κανείς στην αμαρτία, αλλά και στην αρετή. Έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για στάδια και στον αθεϊσμό.

Όταν μιλάμε για αθεϊσμό πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί. Γιατί αυτός που εμείς νοιώθουμε άθεο στην πραγματικότητα δεν είναι. Μπορεί κάποιος να ζει πολύ διαφορετικά από ό,τι ζούμε εμείς, αλλά αυτό δεν μπορεί να κληθεί αθεΐα. Υπάρχει ο θεωρητικός αθεϊσμός και πρακτικός αθεϊσμός, μπορούμε δε να ισχυρισθούμε ότι υπάρχει και ο θρησκευτικός αθεϊσμός. Στον τελευταίο ανήκουν οι άνθρωποι εκείνοι που ζουν στον χώρο της Εκκλησίας πολύ επιφανειακά, χωρίς να αποκτούν προσωπική επίγνωση της θείας Χάριτος, προσωπική γνώση του Θεού.

Βασικά διακρίνει τρία στάδια αθεϊσμού.

«Το πρώτο είναι ο αντιθεϊσμός, η επανάσταση ενάντια στο Θεό, στο όνομα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Ο αντιθεϊσμός γεννιέται από την αποσύνθεση της χριστιανοσύνης, όταν αυτή, σιωπηρά νεκρή, μεταμορφώνεται σε ιδεολογία και αναζητάει τον ολοκληρωτισμό για να αντικαταστήσει τη χαμένη δύναμη του ολόκληρου». Μια κατεστημένη θρησκεία, που έχει μεταβληθεί σε ιδεολογία, απογοητεύει τους ανθρώπους, οι οποίοι επηρεασμένοι και από άλλα κοσμοθεωρητικά κίνητρα πολεμούν ανοιχτά αυτήν την νεκρά και αποστεωμένη θρησκεία. Οι αντιδράσεις είναι ισχυρές. Κοροϊδεύουν όλα τα της θρησκείας και μάλιστα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Είναι δηλαδή επαναστατικός και αντιθετικός.

Η Θρησκεία του Αθεϊσμού

Ὑπάρχουν σήμερα δύο εἰδῶν θρησκευόμενοι ἄνθρωποι. Οἱ ἄθεοι (αὐτοί πού λένε ὅτι εἶναι) καί οἱ ἔνθεοι (αὐτοί πού ἔχουν θεό). Ὅπως σέ ὅλα τά πράγματα, ἔτσι κί ἐδώ ἔχουμε τήν ἑρμηνεία τῶν ὅρων ὡς ἑξῆς: Ἡ ἀντίθετη λέξη τοῦ Α + θεός δέν εἶναι ἡ λέξη πιστός, ἀλλά ἡ λέξη ΕΝΘΕΟΣ.

Ἄπιστοι ἄνθρωποι ὑπάρχουν καί μέσα στήν Ἐκκλησία καί ὅλοι ἴσως ὑπήρξαμε ἄθεοι μέχρι νά γίνουμε πιστοί. Διότι ὁ ἄθεος, ἐξετάζοντας ἐτυμολογικά τήν λέξη, πιστεύει στήν ὕπαρξη τοῦ θεοῦ, ἁπλῶς δέν τόν παραδέχεται, ἀπό τό στερητικό ἀ- πού σημαίνει «δέν ἀποδέχομαι», αὐτό πού ὑπάρχει. Ἔτσι ,λοιπόν, ὑπάρχουν «πιστοί ἄνθρωποι»πού δέ θρησκεύουν , δέν ἐξομολογοῦνται, δέν κοινωνοῦν καί ὑπάρχουν ἄθεοι πού θρησκεύουν στή θρησκεία τοῦ ἀθεϊσμοῦ μέ τό νά ἀποδέχονται καί νά ἀκολουθοῦν πιστά τόν δικό τους τρόπο ζωῆς.

Επιστήμη και Θεός

Ακούγοντας τις δύο αυτές λέξεις (ή αλλιώς επιστήμη και θρησκεία) το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων αυτομάτως τοποθετεί ανάμεσά τους το σύμβολο της αντίθεσης. Είναι όμως αλήθεια πως ό,τι έχει να κάνει με τον Θεό (δηλ. η θρησκεία) καταστρατηγεί τις ανακαλύψεις και τα επιτεύγματα της ανθρώπινης λογικής (δηλ. της επιστήμης); Ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο, η επιστήμη να αντιστρατεύεται και να αρνείται την θρησκεία;

Βέβαια από ιστορικής απόψεως μπορούμε να διαπιστώσουμε πως πολλές φορές παρουσιάστηκαν τέτοιου είδους προστριβές. Δυστυχώς έως του σημείου των αιματηρών διωγμών (εκ μέρους της θεσμικής θρησκείας) ή της σφοδρής και λυσσαλαίας άρνησης η οποία και αυτή είχε ειδεχθείς αιματηρές απολήξεις (εκ μέρους της επιστήμης, συμπεριλαμβανομένων και των φιλοσοφικών ρευμάτων).

Η μεταστροφή ενός διάσημου αθέου

Τον περασμένο Απρίλιο απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών o διάσημος Άγγλος φιλόσοφος Antony Flew  (11 February 1923 – 8 April 2010). Ο Flew, γιός μεθοδιστή ιερέα, καθιερώθηκε σαν άθεος διανοητής μετά από μία σύντομη ομιλία του στη Σωκρατική λέσχη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατά τα μέσα του 1950, με τίτλο «Θεολογία και έλεγχος του εσφαλμένου» (Theology and Falsification). Πολλοί είπαν ότι ή ομιλία αυτή ήταν ακατανίκητη απόδειξη της μη ύπαρξης Θεού. Έκτοτε έγραψε πολλά βιβλία, όπως ή ηθική της εξέλιξης, ψυχικά φαινόμενα κλπ. Επιβλήθηκε όμως κυρίως με τα βιβλία του περί μη ύπαρξης του Θεού.

Το 2004, μετά από πενήντα χρόνια έντονης αθεϊστικής δράσης, άφησε άναυδους τους πάντες, κυκλοφορώντας ένα DVD με τίτλο, «Έχει ανακαλύψει η επιστήμη τον Θεό;». Σ' αυτό ανακοίνωνε, ότι οι σύγχρονες ανακαλύψεις και οι ασυνέπειες στη θεωρία της εξέλιξης τον ανάγκασαν να επανεξετάσει τις απόψεις του. «H απίστευτη πολυπλοκότητα των διατάξεων, πού απαιτούνται για να δημιουργηθεί ζωή, δείχνει ότι έχει αναμιχθεί μία άπειρη νοημοσύνη στη δημιουργία της ζωής».